Przestrzeń stworzona dla Twojej praktyki

To spotkanie ze specjalistą, mające na celu omówienie aktualnie przeżywanych trudności, rozpoznanie oraz diagnozę opisywanych objawów, określenie potrzeb i oczekiwań z jakimi przychodzi Pacjent/Klient.

Konsultacja zazwyczaj ma charakter pojedynczego spotkania, ewentualnie kilku w dowolnych odstępach czasowych. Spotkanie ze specjalistą może zawierać elementy psychoedukacji lub może mieć charakter interwencji kryzysowej, która służy wsparciu i wzmocnieniu w aktualnie doświadczanym cierpieniu i dyskomforcie. W przypadku młodszych Pacjentów pierwsze spotkania odbywają się z udziałem opiekuna.

Podczas spotkania specjalista może zalecić stałą i regularną psychoterapię.

To metoda leczenia oparta na podstawach teoretycznych z zakresu psychologii, psychiatrii, filozofii oraz pedagogiki. Opiera się na założeniu, że poprzez zrozumienie i omówienie problemów można przyjrzeć się ich źródłom oraz sposobom radzenia sobie z nimi.

Psychoterapia może być rozważana w różnych sytuacjach życiowych, kiedy pojawiają się trudności emocjonalne, relacyjne lub problemy wpływające na codzienne funkcjonowanie. Jednym z obszarów, które mogą skłonić do rozważenia terapii, są zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia lękowe, zaburzenia odżywiania czy inne stany wpływające na jakość życia.

Psychoterapia może również stanowić formę wsparcia w sytuacjach kryzysowych, takich jak utrata bliskiej osoby, rozpad związku czy inne trudne doświadczenia. Wiele osób decyduje się na terapię, gdy zauważa trudności w budowaniu relacji z innymi ludźmi lub gdy ma problemy z realizacją własnych życiowych celów.

Psychoterapia bywa także rozważana w przypadku stanów obniżonego nastroju, przewlekłego smutku czy zmęczenia, które mogą towarzyszyć depresji. W takich sytuacjach decyzję o rozpoczęciu terapii można podjąć samodzielnie lub po konsultacji z lekarzem rodzinnym.

Psychoterapia jest dostosowywana do indywidualnych specyficznych potrzeb osoby uczestniczącej w terapii i w zależności od sytuacji może być procesem krótko- lub długoterminowym.

Głównym wyróżnikiem psychoterapii krótkoterminowej jest mocno ograniczony czas jej trwania. Całe leczenie zajmuje w zależności od potrzeb od kilku tygodni do maksymalnie roku. Forma krótkoterminowa nie sprawdzi się w każdym przypadku, jednak istnieje szereg sytuacji, w których taki rodzaj psychoterapii przyniesie efekty – nie tylko stosunkowo szybkie, ale także trwałe (przy odpowiednim zaangażowaniu Pacjenta).

Wskazania:

• Sytuacje kryzysowe (rozstanie, żałoba, utrata pracy)
• Rozwój osobisty i zawodowy
• Kryzysy w relacjach
• Trudności emocjonalne związane z ciążą i macierzyństwem, w tym depresji poporodowej
• Stres związany z egzaminami, zmianą pracy lub awansem
• Umiarkowanie nasilone objawy lękowe wpływające na codzienne funkcjonowanie
• Problemy wychowawcze wymagające przepracowania własnych schematów emocjonalnych

Głównym wyznacznikiem długoterminowej terapii jest czas jej trwania – spotkania odbywają się regularnie, zwykle raz w tygodniu, przez kilkanaście miesięcy, nawet do kilku lat. Pozwala to na zbudowanie między Pacjentem a terapeutą relacji opartej na zaufaniu i otwartości, co sprzyja przepracowaniu głębokich problemów, także takich, które powstawały nawet przez większą część życia Pacjenta.

Wskazania:

• Traumatyczna przeszłość
• Utrwalone zaburzenia lękowe, głęboka depresja
• Zaburzenia osobowości, problem uzależnienia
• Problemy w relacjach społecznych, niemożność utrzymania trwałych związków
• Potrzeba przewartościowania życia, lepszego poznania siebie i samorozwoju

Psychoterapia indywidualna polega na regularnych spotkaniach Pacjenta z psychoterapeutą. W trakcie sesji omawiane są trudności emocjonalne, relacyjne lub problemy dotyczące codziennego funkcjonowania. Relacja terapeutyczna jest kluczowym elementem tej formy terapii, a proces dostosowywany jest do tempa i potrzeb Pacjenta.

Głównym celem spotkań jest stworzenie stabilnej relacji pomiędzy Pacjentem a terapeutą, w której można w odpowiednim tempie zrozumieć i przeżywać to, co dotąd było niemożliwe. Szczegółowe cele terapii są ustalane indywidualnie i dostosowane do potrzeb danej osoby.

Psychoterapia indywidualna odbywa się zazwyczaj jeden raz lub kilka razy w tygodniu i trwa 50 minut. Pierwsze 3-4 spotkania mają charakter konsultacji, podczas których terapeuta poznaje problemy i potrzeby Pacjenta, dzięki czemu może zaproponować najlepszą drogę leczenia i rozwoju.

Terapia trwa od kilku miesięcy do kilku lat, a jej długość zależy m.in. od ustalonych celów terapii, nasilenia i złożoności zgłaszanych trudności oraz tego, jak długo trudności te towarzyszą Pacjentowi w jego życiu.

Warto skorzystać, jeśli:

• Doświadczasz obniżonego nastroju, smutku, depresji
• Cierpisz z powodu lęku, napięcia lub ataków paniki
• Masz trudności w relacjach, w bliskości
• Przeżywasz żałobę, rozstanie lub inne doświadczenie straty
• Czujesz się przytłoczona/przytłoczony obowiązkami lub zmianami życiowymi
• Chcesz lepiej zrozumieć siebie i swoje reakcje emocjonalne

Terapia par skupia się na trudnościach w relacjach partnerskich lub małżeńskich i służy stworzeniu przestrzeni na lepsze życie poprzez zrozumienie i naprawienie tego, co nie działa w relacji. Pozwala zmienić dotychczasowe sposoby radzenia sobie z trudnościami na nowe, bardziej konstruktywne.

Umożliwia rozpoznanie wcześniej nieuświadamianych mechanizmów stojących za powtarzającymi się problemami w parze oraz indywidualnych problemów partnerów wpływających na wspólne życie. Terapeuci mają za zadanie umożliwić parze bezpośrednią komunikację opartą o poszanowanie wzajemnych przeżyć, bez szukania winnych.

Pomagają nagłośnić te kwestie, które są ważne i jednocześnie trudne do wypowiedzenia, a których przemilczanie może podtrzymywać trwanie kłopotów. Wspierają parę w realizacji wspólnych celów oraz tworzeniu przestrzeni na indywidualne potrzeby każdego z partnerów.

Terapię poprzedzają spotkania o charakterze konsultacji. Pozwalają one wstępnie określić trudności, z jakimi para się zmaga, cele, do których miałaby zmierzać terapia oraz sposób i zasady pracy terapeutycznej.

Terapia rodzinna koncentruje się na relacjach i funkcjonowaniu całego systemu rodzinnego. Celem spotkań jest analiza wzajemnych interakcji, sposobów komunikacji oraz problemów, które mogą wpływać na życie rodziny jako całości. Jest to metoda, w której każdy uczestnik ma szansę wyrazić swoje spostrzeżenia i potrzeby.

Terapia rodzinna jest zalecana szczególnie wtedy, gdy problemy psychologiczne dotykają dziecko lub nastolatka. Młodzi ludzie często potrzebują wsparcia, które obejmuje również kontekst w którym żyją. Rodzina jest jak system naczyń połączonych, a kłopoty jednej osoby dotykają wszystkich jej członków. Każdy członek rodziny może przyczynić się do poprawy sytuacji i wszyscy mogą wymagać wzajemnego wsparcia.

Gabinet terapeutyczny może być miejscem, gdzie członkowie rodziny zaczynają z pomocą terapeutów rozmawiać o tym co ważne i jednocześnie trudne do wypowiedzenia. Wyjście z kłopotów staje się możliwe dzięki wspólnej naradzie, wzajemnemu wysłuchaniu i zrozumieniu punktów widzenia pozostałych osób. Terapia rodzinna może stać się początkiem poszukiwania nowych sposobów postępowania i rozumienia siebie a także pozwala rozwijać umiejętności odczytywania stanu umysłu drugiej osoby. Pozwala zrozumieć powody powstawania objawów i problemowych zachowań dzieci i młodzieży oraz wypracować nowe, działające sposoby na poradzenie sobie z nimi.

Spotkania z rodzinami odbywają się co 2-4 tygodnie i trwają 75 min. Czas trwania procesu terapii zależy od problemu, nad którym rodzina chce pracować i jest w przybliżeniu ustalany z terapeutami na pierwszych spotkaniach. Zazwyczaj w spotkaniach uczestniczą rodzice z dziećmi. Ten skład może być zmieniany w zależności od potrzeb i umowy rodziny z terapeutami. Terapia rodzinna może odbywać się równocześnie z psychoterapią indywidualną lub grupową dziecka.

Sesje odbywają się w grupie kilku lub kilkunastu osób pod opieką psychoterapeuty. Celem tego rodzaju terapii jest stworzenie przestrzeni do wymiany doświadczeń, wzajemnego wsparcia i pracy nad relacjami z innymi ludźmi.

Grupa często staje się „bezpiecznym środowiskiem" do ćwiczenia nowych umiejętności interpersonalnych.

Kurs MBSR

Program MBSR został opracowany przez Jon Kabat-Zinna na University of Massachusetts Medical School. Od ponad 40 lat jest stosowany na całym świecie jako skuteczna metoda wspierająca zdrowie psychiczne i fizyczne oraz poprawę jakości życia.

Podczas ośmiu cotygodniowych spotkań uczestnicy uczą się praktyk uważności poprzez medytację, świadomy ruch, ćwiczenia rozwijające koncentrację oraz refleksję nad własnymi doświadczeniami. Istotnym elementem programu jest również codzienna, samodzielna praktyka, która pozwala stopniowo wprowadzać uważność do codziennego życia. Ważną częścią programu są rozmowy i psychoedukacja, które poruszają zagadnienia m.in.: jak działa stres i nawykowe schematy reagowania, jak pracować z trudnymi emocjami, bólem czy gonitwą myśli oraz jak budować więcej życzliwości wobec siebie.

Nie jest wymagane wcześniejsze doświadczenie w medytacji ani praktyce uważności.

Coaching

To krótkoterminowy (do 12 sesji), oparty na partnerskiej relacji proces polegający na indywidualnym lub grupowym wsparciu dla osób, które chcą osiągnąć określone cele zawodowe lub osobiste. Zadaniem coacha jest pomoc Klientowi w doskonaleniu umiejętności i zwiększaniu świadomości w obszarze, który chce on rozwijać. Coaching może dotyczyć różnych sfer, takich jak: rozwój kariery, zarządzanie stresem czy radzenie sobie z trudnymi sytuacjami. Coaching nie jest doradztwem, a coach nie daje gotowych rozwiązań.

Coaching nie jest terapią. Nie skupia się na przeszłości, sięga jedynie po zasoby Klienta i koncentruje się na tym, na co Klient ma wpływ, czyli na teraźniejszości i przyszłości. Coaching skupia się więc bardziej na potencjale i zasobach, pomagając Klientowi w ich skutecznym wykorzystaniu, niż na ograniczeniach (choć ich minimalizowanie może być też częścią procesu).

Fundamentem coachingu jest własna praca Klienta pomiędzy sesjami.